راه اندازی اتاق ماساژ

 

اتاق ماساژ

شرایط فیزیکی اتاق ماساژ         Massage Room Conditions
 
بطور کلی در محیط های اِسپا و ماساژ رعایت اصول فنگ شویی، اصول چیدمان، اصول تطابق ابزاری و رعایت هارمونی و هماهنگی عناصر درکنار یکدیگر و بهره گیری از اِلِمان های طبیعی(استفاده از گیاهان طبیعی به جای گیاهان مصنوعی) در محیط و فضای مورد استفاده نه تنها جزء ارکان اصلی در شرایط حرفه ای تجهیز محیط های اِسپا و ماساژ می باشد بلکه بکارگیری خلاقیت در نحوه مدیریت و چیدمان ادوات مزبور، بر جذابیت و ارتقاء سطح کیفی محیط می افزاید.
 
رعایت اصول فنگ شویی به جذب هرچه بیشتر انرژی های مثبت کمک کرده و در ایجاد حس آرامش به افراد نقش بسزایی را ایفا می کند.


رعایت اصول نورپردازی (لوکس نوری) که شایسته است از نورهای طبیعی نظیر شمع و استفاده از نورهای لایت و سبک بصورت بازتابی و انعکاسی بهره جست همچنین با توجه به اصول روانشناسی استفاده از نورهای ملایم و آرمشبخش بر جذابیت فضا و محیط می افزاید. در این خصوص با توجه به اسناد و مدارک در دست در زمینه شرایط فیزیکی اتاق ماساژ و اسپا که حاکی از این است که لوکس نوری اتاق ماساژ، حدود 10 تا 20 شمع می باشد. فلذا بهره گیری از عناصر طبیعی تا حد امکان و عدم استفاده از ابزار های مدرنیزه به زیبایی و جذابیت فضا رونق بیشتری می دهد.
 


 
نکاتی که در تجهیز اتاق ماساژ و محیط اِسپا می بایست به آن توجه شود :

سکوت و تنهایی

سیستم تهویه مناسب

شرایط هوایی مناسب

بهره گیری از چیدمان مناسب (فنگ شویی)

دمای مناسب

نور و بازتاب ها بصورت انعکاس مستقیم نباشد

استفاده از رنگ بندی مناسب و انتخاب رنگهای ملایم
 
وسایل و تجهیزات اتاق ماساژ:
تخت ماساژ: با تشک سفت (ورزشی) و مناسب ماساژ ترجیحاً از جنس پلی اتیلن و در ابعاد بزرگ و وسیع ، در صورت عدم وجود اینها چند پتو ، صندلی ماساژ برای ماساژ نواحی گردن، ستون فقرات، دستها و سر

-       اتاق ساکت و آرام
-       روغن ماساژ
-       پودر ماساژ
-       چند عدد حوله و ملحفه بهداشتی
-       چند عدد بالش (بولستر ، وِدج)
-       تخت ماساژ
-       تشک ماساژ
-       تجهیزات صوتی 

تشک مخصوص ماساژ: بطور کلی در مبحث ماساژ و نحوه اجرای آن با توجه به سبک های متعددی که امروزه رایج شده اند، شاهد تنوع زیادی می باشیم بطوری که با توجه به فلسفه ماساژ های سبک شرقی یا اصطلاحاً اِسترن ماساژ[1]، اجرای آن را از دیگر سبک ها رایج دنیا (سبک های کلاسیک و سوئدی) کاملاً متفاوت نموده که خود این امر موجب می شود ذهنیت افراد نسبت به ماساژ دچار دگرگونی شود.
آمار بدست آمده مبین این مطلب است که هنگامی که شما از ماساژ صحبت می کنید ذهنیت طرف مقابل شما به سمت ماساژ های روغنی و روی تخت معطوف می شود و هنگامی که در توضیحات بعدی به مواردی اشاره می کنید که نشاندهنده اجرای ماساژ روی تشک و بدون بهره گیری از مواد روان کننده[2] یا همان روغن ماساژ باشد ممکن است طرف مقابل شما تعجب کرده و تجربه سبکی متفاوت را جذاب دانسته و از آن استقبال کند و یا اینکه تصور چنین نحوه ماساژی بسیار برایش بی معنی باشد.


بر طبق اصول تبادل انرژی در فلسفه ماساژ های سبک شرقی علی الخصوص تای ماساژ، بین افراد و بهره گیری از عناصر پنح گانه انرژی، ماساژ های سبک شرقی مانند: ماساژ سنتی تایلندی، یومی هو تراپی، شیاتسو، توئی نا و .... بر روی تشک مخصوص ماساژ اجرا می شوند، که خود این امر اشاره به اهمیت تبادل انرژی از عنصر خاک یا زمین بین حوزه های انرژی موجود بین ما را نیز دارد.
طب فشاری[3] معتقد است انرژی منتقله از عنصر خاک تا ارتفاع 30 سانتی متری از سطح خاک جریان دارد پس مبنای کار را بر روی سطح زمین بنا نهاده است. همچنین به منظور اعمال فشار موثر از سوی ماساژ تراپیست بر طبق اصول تبادل انرژی، فرد تراپیست می بایست در حین اجرای فنون ماساژ همواره حوزه ها و درگاه های عبور و خروج انرژی خود را در یک راستا حفظ نماید و از این رو در موقعیت های نشسته بهترین شرایط برای او ایجاد می گردد.
با توجه به ذکر دلایل فوق، پی به نحوه تفاوت در اجرای ماساژ های سبک شرقی در مقایسه با سبک های کلاسیک یا اروپایی می بریم.

ویژگی تشک مخصوص ماساژ (تشک تای ماساژ)

تشک مخصوص ماساژ می بایست از جنس اسفنج فشرده باشد بطوریکه مقاومت آن بیشتر از تشک های معمولی باشد زیرا چنانچه تشک بسیار نرم باشد در حین ماساژهای سبک شرقی با توجه به بهره گیری ازاصول طب فشاری یا اکیوپرشر که می بایست بر روی نقاط و کانال های نامرئی انرژی متمرکز شد، فشار اعمال شده از سوی ماساژ تراپیست کاملاً منحرف شده و چه بسا فشار موثر به ماساژ گیرنده منتقل نشود و قواعد ابتدایی ماساژ های سبک شرقی را نقض نماید. از طرفی اگر تشک مزبور بیش از حد سفت و خشک باشد موجب آزردگی و رنجش فرد ماساژ گیرنده نیز می شود. پس درجه سفتی، نرمی و قابلیت انعطاف تشک مخصوص ماساژ بسیار حائز اهمیت است.
تشک مخصوص ماساژ می بایست با پوششی نرم و لطیف پوشیده باشد (پوشش های برزنتی برای تشک ماساژ مناسب نمی باشد) و همچنین قابلیت شسشتو را نیز داشته باشد. استفاده از فوم های شمعی، مشمعی، چرمی و پارچه ای برای روکش تشک مخصوص ماساژ بعضاً توصیه می شود. استفاده از پوشش های چرمی بدون در نظر گرفتن هزینه بالای آن گزینه ای مناسب برای تشک می باشند. از طرفی فوم های پلاستیکی به دلیل دارا بودن درصد پلاستیک بالا موجب ایجاد گرما و بعضاً تعریق فرد ماساژ گیرنده و یا ماساژ تراپیست می شوند. کاور های شمعی بسیار نازک نیز موجب ایجاد سر و صدا و لغزش می شوند. از این رو می بایست با در نظر گرفتن مزایا و معایب موارد فوق به انتخاب نوع پوشش برای تشک مخصوص ماساژ اقدام نمود.
ابعاد تشک مخصوص ماساژ:
همانطور که در موارد فوق عنوان شد بمنظور اجرای ماساژ های سبک شرقی که بر گرفته از اصول طب فشاری می باشند برای اجرای مستلزم این امر است که بطور همزمان دو نفر روی تشک مزبور قرار گیرند، پس تشک می بایست از نظر مقاومت دارای انعطاف نسبی بوده و اندازه آن به حدی باشد که با قرار گیری یک فرد بر روی تشک، امکان تغییر وضعیت برای وی و فرد ماساژ تراپیست به سهولت مهیا باشد.
طبق تحقیقات صورت گرفته در حال حاضر تشک های برش خورده از سوی کارخانجات با ابعادی 1*2 تحت عنوان یک نفره در بازار موجود می باشد که این ابعاد با توجه به مباحث فوق مناسب نمی باشد. همچنین باتوجه به مکاتبات صورت گرفته با کالج های ماساژ کشورهای آسیایی نظیر تایلند و ژاپن ابعاد ذکر شده برای تشک مخصوص ماساژ و استاندارد به شرح ذیل می باشد.
220 سانتی متر * 140 سانتی متر با ضخامت 10 سانتی متر


تحقیق و تفسیر: بکتاش الهامیان کارشناس حرفه ای ماساژ و کایروپرکتیک
 

 

[1] Eastern Massage

[2] Lubricant

[3]Acupressure

این مطلب را به اشتراک بگذارید

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn